Pasjanse i gry karciane

Trzy klasyczne pasjanse i sześć włoskich gier karcianych, za darmo w przeglądarce, zrobione tak, żeby pod palcem na telefonie grało się w nie tak samo dobrze jak myszą. W pasjansach przeciągasz kartę albo całą sekwencję, albo stukasz kartę, a ona sama idzie tam, gdzie może, a cofnięcie ruchu jest zawsze pod ręką, gdy jakiś plan nie wychodzi. We włoskich grach stukasz kartę, którą chcesz zagrać.

Trzy pasjanse, trzy różne gry

Łączy je talia kart i niewiele więcej.

• Pasjans Klondike to ten, który większość ludzi nazywa po prostu pasjansem: siedem kolumn, cztery stosy końcowe i karty zakryte, aż je odsłonisz. O rozdaniu decyduje szczęście, o reszcie twoje wybory.
• Pasjans Pająk to dwie talie i dziesięć kolumn. Każdą kartę można położyć na kartę o jedną wyższą, ale razem przesuwa się tylko sekwencja w jednym kolorze, a pełna sekwencja od króla do asa schodzi ze stołu.
• Pasjans FreeCell rozdaje wszystkie karty odkryte. Nic nie jest ukryte, a karty możesz odkładać do czterech wolnych komórek, więc bliżej mu do zadania szachowego niż do gry losowej.

I sześć do gry z przeciwnikiem

• Briscola to włoska gra w lewy, rozgrywana włoską talią 40 kart przeciwko komputerowi, na trzech poziomach, z kartami neapolitańskimi albo piacentyńskimi. Trzy karty w ręce, kolor atutowy odkryty pod talią i 61 ze 120 punktów do zwycięstwa. Nie trzeba dokładać do koloru, dlatego łatwo się jej nauczyć, a trudno ją opanować.
• Scopa to gra, w której bierze się karty sumami: karta zabiera kartę tej samej wartości albo karty, które razem dają jej wartość, a wyczyszczenie stołu to scopa. Dwóch graczy, gra do 11 punktów, liczą się karty, denary, settebello i primiera, a na życzenie także napola.
• Scopone Scientifico to scopa dla czterech osób, w parach: ty i partner przeciwko dwóm przeciwnikom, po dziesięć kart na głowę i pusty stół na start. To gra, w której liczenie kart liczy się najbardziej.
• Tressette to gra dla myślących: trzeba dokładać do koloru, nie ma atutów, trójka bije wszystko, a as jest wart punkt. Tutaj dla dwóch osób, z talią, do 21 punktów, na życzenie z accusi.
• Rubamazzo, nazywane też rubamazzetto, to pierwsza gra karciana, której uczą się włoskie dzieci: karta zabiera kartę tej samej wartości, a karta pasująca do wierzchniej karty na stosie przeciwnika kradnie mu cały stos. Gdy talia się skończy, wygrywa ten, kto ma najwięcej kart.
• Scala 40 to włoski remik, rozgrywany dwiema taliami francuskimi i czterema jokerami: wykładasz grupy i sekwensy, otwierasz co najmniej 40 punktami, dokładasz do układów na stole i próbujesz pozbyć się kart przed przeciwnikiem. Tutaj dla dwóch osób, z komputerem, a kto dojdzie do 101, przegrywa.

Którą wybrać

Wybierz Klondike, jeśli chcesz czegoś znajomego i spokojnego. Wybierz FreeCell, jeśli każda porażka ma być wyłącznie twoją winą, bo całe rozdanie masz przed sobą od pierwszego ruchu. Wybierz Pająka, jeśli masz trochę więcej czasu i chcesz gry, której trudność bierze się z rozdzielania kolorów, a nie z zakrytych kart. Wybierz Briscolę, jeśli wolisz przeciwnika niż łamigłówkę, Scopę, jeśli lubisz liczyć, Scopone, jeśli chcesz mieć partnera, Tressette, jeśli chcesz liczyć karty, Rubamazzo, jeśli masz ochotę na szybką partię, choćby z dzieckiem, i Scalę 40, jeśli masz czas na długą grę budowaną rozdanie po rozdaniu.

Dlaczego pasjans się nie starzeje

Pasjanse są dużo starsze od komputerów i od ponad stu lat krążą pod nazwami takimi jak pasjans, patience czy solitaire. Na komputery osobiste trafiły, gdy gra dla jednej osoby nie potrzebowała niczego poza myszą, i nigdy z nich nie zniknęły. Ich urok się nie zmienił: rozdanie trwa kilka minut, każdy ruch widać, a zawsze jest jeszcze jedno rozdanie.

Każda strona gry wyjaśnia pełne zasady, sposób liczenia punktów i strategie, które naprawdę poprawiają wyniki.