Scopone Scientifico

Pełne zasady

W scopone scientifico grają cztery osoby w dwóch parach: partnerzy siedzą naprzeciwko siebie. Tutaj twoim partnerem jest komputer na miejscu naprzeciwko, a dwa pozostałe miejsca to przeciwnicy – również prowadzeni przez komputer. Partia toczy się do 11 punktów.

Gra się włoską talią 40 kart i rozdaje się wszystkie karty: po dziesięć na osobę, a stół na początku jest pusty. To właśnie czyni grę scientifico, „naukową”: nie ma talii, z której się dobiera, każda karta jest już w czyjejś ręce, a gracz, który liczy, może wiedzieć niemal wszystko.

Zdobycze są takie same jak w scopie:

• Karta bierze kartę ze stołu o tej samej wartości albo kilka kart, które razem dają jej wartość. Walet jest wart 8, rycerz 9, król 10.
• Jeśli na stole leży karta o tej samej wartości, musisz wziąć właśnie ją, a nie sumę.
• Jeśli możesz brać, musisz. Na stole zostaje tylko karta, która nic nie bierze.
• Wyczyszczenie stołu to scopa, „zamiecenie” warte punkt – z wyjątkiem ostatniej karty rozdania.
• Zdobycze partnerów się sumują: liczy się je dla każdej pary.
• To, co zostanie na stole na końcu, trafia do pary, która brała ostatnia.

Gra toczy się przeciwnie do ruchu wskazówek zegara: po tobie gra przeciwnik po twojej prawej (w grze Prawy rywal), potem Partner, potem przeciwnik po lewej (Lewy rywal).

Jak liczy się punkty

Jak w scopie, dla każdej pary (w grze My i Oni):

Primiera sumuje najlepszą kartę w każdym kolorze: 7 = 21, 6 = 18, as = 16, 5 = 15, 4 = 14, 3 = 13, 2 = 12, figury = 10. Kolory to coppe (kielichy), denari (denary), spade (miecze) i bastoni (buławy).

Przycisk Napola: tak / Napola: nie dodaje napolę: para, która zbierze asa, dwójkę i trójkę denarów, dostaje 3 punkty, plus jeden za każdy kolejny denar przedłużający sekwens. Napola jest częsta w scopone, ale nie wszędzie, dlatego to opcja.

Wygrywa para, która pierwsza dojdzie do 11; jeśli obie przekroczą 11, wygrywa wyższy wynik, a remis oznacza kolejne rozdanie.

Rozdanie policzone krok po kroku

Załóżmy, że ty i twój partner kończycie rozdanie z takim wynikiem:

Karty, settebello i primiera są wasze, po punkcie; denarów jest 5 na 5, więc tego punktu nie dostaje nikt. Z trzema scopami twoja para zdobywa 6, druga para 2. Przy włączonej napoli wasz as, dwójka, trójka i czwórka denarów to sekwens czterech kart od asa: 4 punkty więcej, czyli 10 za rozdanie.

Przeciwko komputerowi i razem z nim

Trzy poziomy, które dotyczą wszystkich trzech miejsc komputera, także twojego partnera:

• Łatwy często gra na chybił trafił i nie patrzy, co zostawia na stole.
• Normalny ocenia zdobycze tak jak gracz i nie zostawia łatwych scop.
• Trudny pamięta każdą kartę, która zeszła, wyobraża sobie, jak rozłożone są te niewidoczne, i rozgrywa każdy ruch do końca rozdania.

Żadne miejsce nie widzi kart innych, także twój partner: każde gra tak, jak grałaby osoba siedząca w tym miejscu.

Strategia, która naprawdę pomaga

Licz karty: tutaj to naprawdę działa. Wszystkie czterdzieści kart jest w grze od pierwszego ruchu. Wiedza, ile siódemek zeszło albo czy settebello jest jeszcze w grze, to różnica między scopone a scopą.

Nie zostawiaj scopy przeciwnikowi, który gra po tobie. Gracz zaraz po tobie to zawsze przeciwnik. Cokolwiek zostawisz na stole, zostawiasz jemu, a nie partnerowi.

Daj grać partnerowi. Partner gra dwa miejsca po tobie: karta, która tobie się nie przyda, może przydać się jemu, a punkty są wspólne.

Pierwsza karta ma znaczenie. Przy pustym stole pierwsza zagrana karta leży sama, a każdy, kto ma kartę tej samej wartości, robi scopę. Dlatego zwykle zaczyna się kartą, którą ma się w parze, albo figurą.

Chroń settebello. Położenie go na stole to prawie zawsze oddanie go.

Sterowanie

• Dotyk lub mysz: dotknij karty w ręce, żeby ją zagrać. Jeśli może brać na kilka sposobów, karty na stole, które może wziąć, podświetlą się: dotknij tych, które chcesz.
• Klawiatura: 1–9 i 0 dla dziesiątej wybierają kartę; strzałki zmieniają zdobycz, a Enter ją zatwierdza. N zaczyna nową partię, L zmienia poziom, D zmienia karty. Esc anuluje wybór.

Trochę historii

Scopone to scopa dla czterech graczy, a scopone scientifico to jego najbardziej rygorystyczna odmiana, w której wszystkie karty rozdaje się od razu. Jego zasady tradycyjnie łączy się z Chitarrellą, neapolitańskim autorem, o którym wiadomo bardzo niewiele, i z krótkim traktatem krążącym pod jego nazwiskiem od stuleci. Gra się w nie głównie w środkowych i południowych Włoszech i uchodzi bardziej za grę pamięci i porozumienia między partnerami niż szczęścia. Te same zdobycze w grze dla dwóch znajdziesz w Scopie.

Najczęstsze pytania

Czy to jest za darmo? Tak. Działa w przeglądarce, bez rejestracji i bez pobierania czegokolwiek.

Czy mogę grać w scopone scientifico z komputerem? Tak: grasz z partnerem komputerowym przeciwko dwóm komputerowym przeciwnikom.

Czym różni się scopa od scopone? W scopone grają cztery osoby w parach, a w scopone scientifico rozdaje się od razu wszystkie czterdzieści kart, po dziesięć na osobę, przy pustym stole. W scopę grają dwie osoby, po trzy karty w ręce i cztery na stole.

Ile kart ma każdy gracz w scopone? Dziesięć, wszystkie rozdane na początku.

Czy partner widzi moje karty? Nie. Każde miejsce komputera zna tylko własną rękę i to, co już zagrano.

Jak liczy się primierę w scopone? Tak jak w scopie, ale dla pary: weź najlepszą kartę w każdym kolorze spośród tych, które zebraliście we dwoje, i zsumuj: 7 = 21, 6 = 18, as = 16, 5 = 15, 4 = 14, 3 = 13, 2 = 12, figury = 10. Wyższa suma daje punkt; przy remisie nie dostaje go nikt.

Jak liczy się napolę? Para, która zebrała asa, dwójkę i trójkę denarów, dostaje 3 punkty i jeden więcej za każdy denar, który przedłuża sekwens: z czwórką to 4, z czwórką i piątką 5.

Czy jest napola? Jeśli chcesz. Przycisk Napola: tak dodaje ją do liczenia i zaczyna nową partię.

Czy działa na telefonie? Tak. Dziesięć kart lekko na siebie zachodzi; dotknij tej, którą chcesz zagrać.