Pasjans FreeCell
pasjans z odkrytymi kartami
Wszystkie karty odkryte od pierwszej chwili i cztery wolne komórki, każda na jedną kartę. Nic nie jest ukryte i nic nie zależy od szczęścia: całe rozdanie widać, więc przegrana partia to źle rozegrana partia. Niemal każde rozdanie da się ułożyć.
Zagraj w Pasjans FreeCellJak grać
Dotyk: przeciągnij kartę lub sekwencję na inną kolumnę albo dotknij karty, by ją położyć — najpierw na stos końcowy, potem na kolumnę, a do wolnej komórki tylko w ostateczności. Sekwencję można przenieść tylko wtedy, gdy jest na to miejsce: jedna karta, plus jedna za każdą wolną komórkę, razy dwa za każdą pustą kolumnę. Mysz: tak samo. Klawiatura: N rozdaje, Z lub U cofa, H podpowiada ruch. Gdy każda kolumna jest ułożona malejąco, gra zaproponuje dokończenie: dotknij stołu albo naciśnij Enter, a pozostałe karty same trafią na stosy końcowe.
Zasady w całości
Jedną talię 52 kart rozkłada się odkrytą na osiem kolumn, po jednej karcie od lewej do prawej, więc pierwsze cztery kolumny mają po siedem kart, a ostatnie cztery po sześć. Nic nie jest ukryte, od pierwszego ruchu do ostatniego.
Nad kolumnami leżą cztery wolne komórki po lewej i cztery stosy końcowe po prawej. Celem jest ułożenie każdego stosu końcowego w jednym kolorze, od asa do króla. Kiedy trafią tam wszystkie 52 karty, pasjans jest ułożony (gra pokazuje Ułożony).
- W kolumnach kartę kładziesz na kartę o jeden wyższą i w przeciwnym kolorze: czerwoną dziewiątkę na czarną dziesiątkę.
- Wolna komórka mieści jedną kartę, dowolną, dopóki nie będzie pasować na stos końcowy albo do kolumny.
- Na pustą kolumnę wejdzie każda karta, nie tylko król.
- Kartę można zdjąć ze stosu końcowego do kolumny albo do wolnej komórki.
- Sekwencje przenosi się razem, ale w granicach limitu, o którym niżej.
Ile kart można przenieść naraz
Ściśle biorąc, FreeCell przenosi jedną kartę naraz, a przeciągnięcie sekwencji to skrót, który przeprowadza jej karty przez wolne miejsca. Przy czterech wolnych komórkach przeniesiesz pięć kart; jedna pusta kolumna podnosi limit do dziesięciu, dwie – do dwudziestu.
Kolumna, do której przenosisz, się nie liczy. Przy czterech wolnych komórkach i jednej pustej kolumnie sekwencja upuszczona właśnie na tę kolumnę może mieć tylko pięć kart, bo kolumna nie może być jednocześnie celem i parkingiem. Kiedy przeciągnięte karty wracają na miejsce, zwykle właśnie dlatego. Karty z wolnej komórki zawsze przenosi się pojedynczo.
Punktacja
- 10 punktów za każdą kartę położoną na stosie końcowym
- 15 punktów mniej za zdjęcie karty ze stosu końcowego
Wynik nigdy nie spada poniżej zera. Twój rekord zapisuje się w tej przeglądarce, kiedy rozwiążesz rozdanie.
Strategia, która naprawdę pomaga
Przeczytaj całe rozdanie, zanim się ruszysz. Każda karta jest widoczna, więc najpierw znajdź asy i dwójki i policz, co na nich leży. Wykopanie ich to większość gry.
Wydawaj wolne komórki tak, jakby coś kosztowały. Każda karta zaparkowana w komórce skraca sekwencje, które możesz przenieść, a komórka z kartą, która nie ma dokąd pójść, to martwe miejsce. Dlatego dotknięcie wysyła kartę najpierw na stos końcowy, potem do kolumny, a do komórki dopiero wtedy, gdy nic innego nie pasuje.
Pusta kolumna jest warta więcej niż komórka. Podwaja sekwencję, którą możesz przenieść, i przyjmuje każdą kartę. Wczesne opróżnienie krótkiej kolumny często otwiera resztę rozdania.
Nie spiesz się z wysyłaniem w górę kart, których kolumna jeszcze potrzebuje. Asy i dwójki mogą iść od razu. Wyższa karta może być tą, na której musi wylądować sekwencja w drugim kolorze, a zdjęcie jej z powrotem kosztuje 15 punktów.
Cofanie, podpowiedzi i dokończenie
Cofanie (Z lub U na klawiaturze) wraca o jeden ruch naraz, do 400 kroków, więc rozdanie bez zakrytych kart staje się łamigłówką do zbadania. Przycisk Pomoc (H na klawiaturze) podświetla ruch, który gra ocenia najwyżej.
Kiedy w każdej kolumnie wartości maleją w dół, bez względu na kolory, nic już nie może zablokować stosów końcowych i gra pokazuje dotknij, by dokończyć. Dotknij dowolnego miejsca na stole albo naciśnij Enter, a pozostałe karty same powędrują na stosy końcowe, jedna po drugiej. Każde dotknięcie to zatrzymuje, a cofanie odwraca to karta po karcie.
Trochę historii
FreeCell wyrósł ze starszych pasjansów, takich jak Baker's Game, w którym kolumny układa się w jednym kolorze, a nie naprzemiennie czerwone i czarne. Paul Alfille napisał komputerową wersję o nazwie FreeCell w 1978 roku na edukacyjnym systemie PLATO, a Jim Horne napisał później wersję, którą Microsoft dołączał do Windows. Jej numerowane rozdania stały się sławne same w sobie: spośród pierwszych 32 000 to rozdanie 11982 jest tym, o którym wiadomo, że nie ma rozwiązania. Tutaj rozdania są tasowane losowo, a nie numerowane.
Najczęstsze pytania
Czy FreeCell jest za darmo? Tak. Działa w przeglądarce, bez rejestracji i bez pobierania czegokolwiek.
Czy działa na telefonie? Tak. Przeciągnij kartę albo sekwencję palcem albo dotknij karty, żeby ją położyć. Działa w pionie i w poziomie.
Czy każde rozdanie da się wygrać? Prawie każde, ale nie wszystkie, a gra nie sprawdza rozdania, zanim ci je da.
Czy mogę go zainstalować? Tak. Bananai można zainstalować z przeglądarki jako aplikację, a gra otwarta już wcześniej zwykle działa dalej, gdy zerwie się połączenie.
Więcej gier
Dostępne także w innych językach: English, Italiano, Español, Français, Português, Deutsch, Türkçe, Bahasa Indonesia, Nederlands, Română, Čeština